Welkom bij Gertrude

Alle bijdragen

2010-07-24T23:28:56+02:00

Moord	Actualiteit	27-01-10
Soldatenkerkhof	Samenleving	11-11-09
Iedereen heeft recht om...	Samenleving	03-07-09
The reader	Algemeen	26-04-09
Feesten	Actualiteit	24-04-09
Le silence de Lorna	Samenleving	31-12-08
Dit is onze aarde	Kunst	31-12-08
Ziek ? Het is terug...	Samenleving	05-12-08
Dag van het kind	Geschiedenis	16-11-08
Armoede	Samenleving	28-09-08
Gedurfd	Samenleving	25-07-08
Adoptie	Samenleving	02-07-08
U i t g e p e r s t	Actualiteit	08-06-08
Broodje "Brussel"	Actualiteit	21-05-08
Brussel	Actualiteit	29-03-08
Genitaal verminkt	Actualiteit	21-03-08
Tai chi	Kunst	07-03-08
Blauwe parkeerwachter	Samenleving	16-02-08
PARFUMFLESJES GEZOCHT	Kunst	10-02-08
Soorten ambtenaren	Samenleving	10-02-08
Verwaarloosde kinderen	Samenleving	30-01-08
RIK TORFS	Samenleving	28-01-08
GOSPEL	Muziek	20-01-08
De "misverstanden" van de...	Geschiedenis	18-01-08
Geheime musea	Geschiedenis	11-01-08
BESTE WENSEN	Actualiteit	31-12-07
GELUKKIG NIEUWJAAR!	Algemeen	28-12-07
Tegenovergestelden	Samenleving	24-12-07
Bedelaar	Samenleving	15-12-07
VAKANTIEHOEVE BRIESLAND	Vrije tijd	09-12-07
Media	Actualiteit	02-12-07
Emancipatie	Samenleving	13-11-07
DE TIENSE STRAATMUZIKANTEN	Muziek	02-11-07
ANDRE LORIERS	Kunst	07-10-07
Lets	Samenleving	14-09-07
"Scheiding"	Actualiteit	02-09-07
Olivier	Geschiedenis	28-08-07
Moeders	Samenleving	13-08-07
Planeet	Wetenschap	31-07-07
Eros	Literatuur	30-07-07
Rebel	Kunst	28-07-07

Moord

2010-01-27T10:26:49+01:00

Feuilles

Seriemoordenaar

De zaak Ronald (Ronny) Janssen heeft velen erg bezig gehouden: hoe is het kunnen gebeuren dat iemand twintig jaar lang kon verkrachten en moorden en dit op subtiele wijze wist te verdoezelen ?

De gedachte dat zovele mensen met Ronald Janssen hebben omgegaan zonder zijn gruwelijke achtergrond te kennen, is meer dan beangstigend.

Grootouders, ouders, broer en zussen, vrienden en vriendinnen, ex-partner en kinderen, werkgever, leerlingen en collegae, buren, dorpsgenoten ….Niemand heeft dit ten volle kunnen inschatten.

Zelfs toen de eerste vermoedens rezen, wisten allen met grote stelligheid te zeggen dat dit onmogelijk zou zijn. Maar misschien zouden zij nu via "hineininterpretierung" wel bepaalde elementen kunnen aanbrengen ? Mogelijk herinneren zij zich nu details die kunnen kloppen met de rauwe realiteit of haar zelfs hadden kunnen voorspellen…..

Want helaas zijn de bange vermoedens wel degelijk waarheid gebleken, met zelfs uitdeinende gevolgen.

Het door Ronald J. vermoorde koppeltje uit Halen

"Een ongelukkige jeugd" . . .

Wat me evenwel stoort in het persrelaas, waarbij journalisten zich laten leiden door "deskundigen" zoals de Fransman Stéphane Bourgoin die seriemoordenaars interviewt, is dat Ronald Janssens jeugd hierbij wordt betrokken. Ik ben het ermee eens dat getracht dient te worden na te gaan waar zo’n afwijkend en onmenselijk gedrag vandaan zou kunnen komen. Maar zondermeer beweren dat dit zou stammen uit een ongelukkige en zelfs gewelddadige jeugd, incestueuze ervaringen en ander door ouders veroorzaakt onheil (verslaving aan alcohol of drugs….), is volgens mij overdreven.

Hebben de vierde macht en de experts er al eens over nagedacht dat moeder, broer en zussen nog in leven zijn én deze artikels ook lezen ? Hoe zouden deze mensen zich nu voelen als gebombardeerde medeoorzaak van een misdrijf- en moordmachine ?

Een volwassen man is ZELF verantwoordelijk voor zijn daden, wat er in zijn jeugd ook moge gebeurd zijn. Wie niet met bepaalde jeugdervaringen zou kunnen omgaan, dient zich te laten verzorgen, zeker een geletterd man als Ronald Janssen.

Welke vader of moeder gaat immers zijn of haar kind bewust opvoeden zodat er een moordenaar of crimineel zou uit voortkomen ???? Laten we niet overdrijven.

Omzeggens alle ouders hebben het allerbeste voor met hun kinderen en als ze steken laten vallen is dat omdat ze zelf niet beter weten of kunnen, misschien ook omdat ze zelf ziek zijn of gewoon onmachtig om het beter te doen.

Als de ongelukkige jeugd van Ronald Janssen de oorzaak van alle ellende zou zijn, waarom slagen de andere gezinsleden er dan WEL in een maatschappelijk conform leven te leiden ? De andere drie kinderen hebben toch dezelfde opvoeding gehad van dezelfde ouders ?

De ouders verantwoordelijk stellen is onrechtvaardig. Beter zou het dan zijn het hele netwerk rond Ronald Janssen aansprakelijk te stellen. Meerdere mensen hadden immers toch opgemerkt dat hij zich "vreemd" gedroeg: abnormaal teruggetrokken, behept om te gaan ronddraaien op puberfuiven en erop uit om jonge meisjes lastig te vallen….Hij werd eerder meermaals getipt bij de politiediensten.

Ik geef toe dat deze feiten op zich "onvoldoende" zijn om iemand via justitiële weg aan te pakken, maar evenzeer is er onvoldoende grond om de ouderlijke opvoeding zo maar verantwoordelijk te stellen voor zijn gruweldaden.

Het feit dat hij alvorens te bekennen heeft geëist dat zijn familie diende te worden ingelicht, bewijst volgens mij dat hij besefte dat dit voor hen een donderslag bij heldere hemel zou zijn.

De begane moorden zijn vreselijk voor de slachtoffers en hun familie, maar even zwaar om dragen voor de familie van de dader. Wie zou er immers willen gebrandmerkt worden als moeder, broer, zus, ex-partner of dochter van….?

Misschien lopen deze mensen rond met schuldgevoelens, omdat zij mits tijdig ingrijpen mogelijk bepaalde moorden hadden kunnen voorkomen ? Maar zo simpel is dit alles natuurlijk niet.

Chronische moordenaars zijn zieken, een gevaar voor de samenleving en voor zichzelf. Deze man kan alléén nog een zinvolle toekomst tegemoet gaan onder permanent en gestructureerd toezicht.

Vooral aan zijn moeder en zijn dochtertjes wens ik veel sterkte, alsook aan alle familieden en vrienden van de slachtoffers.

Inzicht in het brein van seriemoordenaars

Tot slot wil ik toch ook zeggen dat ik medelijden heb met Ronald Janssen zelf, te bedenken met welke enorme last hij nu moet verder leven. Ik kan niet geloven dat gevoelens van verdriet en angst hem volledig vreemd zijn, ook al geeft hij dat (nog) niet toe.

Ik hoop echt dat hij in de gevangenis nog tot inkeer zal kunnen komen en een levensdoel mag vinden dat een deel van zijn maatschappelijke schuld kan vereffenen.

Wat hij heeft aangericht kan niet meer hersteld worden, maar hij kan zich wel inzetten om ooit maatschappelijk nog een waardevolle bijdrage te leveren, al was het maar door inzicht te helpen geven in wat hem precies tot deze daden gedreven heeft. Via inzicht in het waarom en hoe, kunnen andere potentiële criminelen mogelijk tijdig en met wijsheid op het juiste spoor gehouden worden. Ik heb pleiter Jef Vermassen in een Tv-interview ongeveer dezelfde boodschap horen brengen.

Europa dient zich dringend te organiseren om alle onopgeloste verdwijningen en moorden via een centrale databank en inzicht in het brein van seriemoordenaars aan te pakken.

zie ook:

http://www.hln.be/hln/nl/1266/Ronald-Janssen/article/detail/1053854/2010/01/14/Moeder-en-advocaat-laten-Ronald-Janssen-vallen.dhtml

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=GEM2KUU6H

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=C82KJBQ2

http://pauwenwitteman.vara.nl/Archief-detail.113.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=14457&tx_ttnews[backPid]=116&cHash=ff1ee5c1af

Soldatenkerkhof

2009-11-11T08:44:05+01:00

'ARMISTICE'

Overal in de Westhoek herinneren soldatenkerkhoven aan de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Zo is er voorzeker het Britse soldatenkerkhof Tyne Cot, 3.5 hectares groot, nabij Passendale.

De begraafplaats is een gevolg van de moordende 'Slag van Passendale', ook gekend als de 'Derde Slag bij Ieper' (juli-november 1917).

Hier liggen bijna 12.000 soldaten begraven, waarvan 70% onbekend ("A Soldier of the Great War" en "Known unto God"). Op de ‘Muur der Vermisten’ staan nog eens 34.888 namen, van gesneuvelden meestal uit Nieuw-Zeeland en Australië.

‘Tyne‘ is een rivier in Noord-Engeland en ‘cot’ of ‘cottage’ betekent huisje of hutje. Het Offerkruis werd er op de resten van een Duitse bunker gebouwd. Er is een register met de namen van de gesneuvelden, een plan van de graven en een kaart van de omgeving. Voor de achtergebleven familieleden een tastbare herinnering, voor de vele bezoekers is dit een bron van informatie.

Tyne Cot is de grootste Britse militaire begraafplaats op het Europese vasteland en wordt prachtig onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Deze begraafplaats ontvangt jaarlijks maar liefst 200.000 bezoekers, waaronder vele buitenlanders. [1]

Het kerkhof biedt een uitzicht op het westen, met onder andere Ieper en het West-Vlaamse Heuvelland en op het noorden, met Westrozebeke en Passendale. [2]

Bij deze gelegenheid leren we Johan Vandewalle uit Zonnebeke kennen. Hij is er geboren en opgegroeid, omringd door de erfenis van de Grote Oorlog en vele van de avonturen in zijn jeugd gebeurden "ondergronds".

Johan is een bekwame schrijnwerker, maar hij is ook een onderlegde en gedreven tunnelkenner.

Bij het Tyne Cot Cemetery werd een ondergrondse stelling Beecham Dugout helemaal opgegraven en geconserveerd. Het is deze stelling die door Johan in het museum van de IJzertoren op een beklemmende manier werd gereconstrueerd. [3]

Samen met historicus Peter Barton, vorser aan de universiteit van Glasgow, schreef hij een lijvig boek over de tunnels onder de slagvelden rond Ieper en Passendale. Het boek heet: 'Beneath Flanders Fields: the Tunnelers' War 1914-1918.'

Zij maakten tevens de DVD "Zero Hour The Underground War".

Johan inventariseerde zo 375 ondergrondse systemen in de regio Ieper, die samen plaats boden aan ruim 36.000 Britten.

Hij baat tevens het café De Dreve uit, gelegen op de hoek van Polygon Wood. [4] Daar ontvangt hij regelmatig familieleden van oudstrijders of zelfs nog de oudstrijders zelf. Zo kreeg hij de Engelsman Harry Patch (inmiddels overleden) op bezoek.

Vampir Dugout heet het uitgestrekte ondergrondse tunnelcomplex te Zonnebeke, daterend uit WOI, dat momenteel gedeeltelijk te bezoeken is. Het werd door de Britse 171th Tunnelling Compagny RE geconstrueerd en was oorspronkelijk ontworpen als accommodatie voor de staff van het Brigade-Hoofdkwartier. Na vier maanden zware arbeid werd de constructie midden april 1918 voltooid. Net op dat ogenblik werden de Britten gedwongen om deze positie op te geven en de locatie werd overgenomen door de Duitsers. Deze zagen meteen de vele voordelen van deze goed uitgeruste onderkomens.

Dertien meter onder het maaiveld van het voormalige slagveld ligt de stille getuige van deze bewogen periode uit de wereldgeschiedenis. Daar is een voor de tand des tijd bevroren wereld, met water gevuld, onaangeroerd en volkomen bewaard sinds meer dan 90 jaar. Toen in november 1918 de kanonnen zwegen, vielen ook de pompen stil in deze toen nutteloos geworden overblijfsels.[6]

"Hier voel je, ruik je de geschiedenis, sta je midden in wereldoorlog één."

Regelmatig worden er nog stoffelijke resten gevonden van soldaten uit de Eerste Wereldoorlog. Deze worden dan blootgelegd, via DNA geïdentificeerd en uiteindelijk herbegraven.[7]

Ook daar is Johan fanatiek mee begaan. Gelukkig zijn er nog gedreven mensen als hij die de geschiedenis levend houden!

[1] http://bawa.be/greatwar/ http://www.wo1.be/ned/database/dbDetail.asp?TypeID=6&SubTypeID=19&ItemID=5969

[2] http://nl.wikipedia.org/wiki/Tyne_Cot_Cemetery -

[3] http://www.ijzertoren.org

[4] http://www.beneathflandersfields.be/auteurs.html -

[5] http://en.wikipedia.org/wiki/Harry_Patch

[6] http://www.archeonet.be/?p=2611

[7] http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=791nig36

Iedereen heeft recht om gelukkig te leven

2009-07-03T23:51:22+02:00

MAN/VROUW

Van Luc tot Shana

Voor mij zit Shana, een opmerkelijke vrouw met een bewogen levensloop.

47 jaar geleden werd zij geboren te Beringen en groeide er op als middenste kind in een katholiek kroostrijk gezin van 13 (zeven meisjes en zes jongens). De vijf oudste zusjes verwelkomden haar als hun oudste broertje Luc, maar Shana wist al vanaf haar vijfde jaar dat zij geen gewoon jongetje wilde zijn. Zij wou ook een matrozenkleedje dragen en met popjes spelen, net zoals haar zussen. Dat werd in de zestiger jaren evenwel niet aanvaard. Er werd in vakjes gedacht en haar ouders negeerden deze bijzondere gevoeligheid. Zij werd dus in een matrozenbroekje met T-shirt gekleed en kreeg een autootje van Sinterklaas als cadeau. Shana moest zich maar aanpassen aan de geplogendheden. Maar zo eenvoudig was en is dat natuurlijk niet. Voor Shana was er geen hij of zij, zij voelde zich door deze omstandigheden eerder een "het".

Shana volgde de afdeling "kantoor" aan het Rito te Leopoldsburg, een gemengde school die grotendeels bevolkt werd met meisjesleerlingen. De sfeer beviel haar daar wel en daarom koos zij voor deze schoolomgeving.

Eenmaal afgestudeerd stortte zij zich jong in een huwelijk, dat in feite voor een deel gebaseerd was op een aantal misverstanden zoals de drang naar vrijheid en een vermeende zwangerschap. Dit huwelijk was van korte duur en beide partners leefden al snel naast in plaats van met elkaar. Er werden wel twee kinderen uit geboren, nu 15 en 19 jaar oud, die gedeeltelijk van Shana vervreemdden door de tussengekomen vechtscheiding.

Tien jaar geleden leerde Shana op oudejaarsavond haar huidige partner Marc kennen. Dit gaf een nieuwe wending aan haar leven. Bij hem kon en kan Shana zichzelf zijn en heeft zij zich kunnen transformeren in de vrouw die zij nu is.

Professioneel heeft Shana eveneens een parcours met de hindernissen afgelegd. Na haar studies tekende zij voor een loopbaan bij Defensie. Tien jaar lang werkte zij te Leopoldsburg in een gevechtseenheid, nadien te Grobbendonk en te Herentals.

Toen het duidelijk werd dat Shana niet helemaal in het plaatje paste, werd zij als logistieker van het kastje naar de muur gezonden: Geel, Zutendaal, Brussel (CDSCA), Beauvechain en Evere vielen haar als standplaats te beurt, maar nergens kon zij rust vinden, werd zij voortdurend gepest en met "nutteloze" taken (allerhande inventarisaties, inspecties en uitkuisoperaties) belast. Het zou voortduren tot zij in Tervuren, mede dankzij IGM (Inspectie-Generaal Mediation), terecht kon als logistiek en boekhoudkundig medewerker in de keuken vanaf 2006. Hier kan Shana eindelijk op adem komen.

"Een zoon verloren, maar een schoonzoon in de plaats gekregen"

Shana bekijkt haar levensverhaal nuchter. De problemen op het werk zijn pas echt begonnen toen zij besloten had zich operatief te laten transformeren in het Middelheimziekenhuis te Antwerpen. Hoewel zij officicieel vrouw was geworden, werd zij niet zomaar ook als vrouw behandeld. De Genderstichting ijvert hiervoor, komt tussen en ondersteunt, maar het is geen evidente zaak. Geboren en getransformeerde vrouwen zijn blijkbaar niet één pot nat! Shana heeft dit geweten en heeft hier zwaar onder geleden. Pesterijen vanwege collegae en chefs wogen zwaar door en belastten ook haar privé-leven. Diverse klachten, onder andere via de POD Maatschappelijke Integratie en via syndicale weg brachten niet het gewenste resultaat.

Shana wilde gewoon zichzelf zijn, haar eigen leven leiden, maar dit bleek geen evidentie voor iedereen.

Voor haar ouders, familie en vrienden was het evenmin een gemakkelijke zaak. Een jaar lang hebben zij hiervoor met pa en ma op voet van oorlog geleefd, maar nadien hebben haar ouders zelf gevraagd om terug te komen. Mama zuchtte: "ik heb een zoon verloren, maar toch een schoonzoon in de plaats gekregen" en deze uitspraak luchtte Shana op.

Haar broers en zussen namen de gebeurtenissen dan weer beter op. Inmiddels zijn er vele kinderen geboren, neefjes en nichtjes van Shana. Dat doet wel al eens pijn , want Shana wil ook niets liever dan een eigen kind met haar huidige partner.

Dit is evenmin een evidentie. Als de natuur niet mee wilt, kan een koppel denken aan adoptie of pleegzorg. Maar in hun geval zijn ook hier onnodige barrières gelegd.

Shana is ontgoocheld door de vijandige reacties van de buitenwereld. Zij vertelt mij over de onbegrijpelijke negatieve houding die winkeliers, caféhouders, pastoors en zelfs politiediensten tegenover haar aannemen.

Haar buren zijn dan weer positief ingesteld.

Zij besluit dat zij nu gelukkig is als vrouw, maar dat de afgelegde weg te zwaar gewogen heeft en zij daarom kan begrijpen dat lotgenoten vluchten in zelfmoord.

Transsexuelen verenigen zich wereldwijd met de holibi-beweging om de geldende wetgeving tussen de staten te vergelijken en om nationaal politiek gewicht in de schaal te kunnen leggen.

Tenslotte heeft toch iedereen het recht om gelukkig te leven, hoe ons uiterlijk of innerlijk ook moge wezen. "Wie zijn de anderen om te oordelen over onze keuzes in dit leven ?" besluit Shana. In een leven na de dood gelooft ze niet. Het zal dan wel goed zijn geweest.

The reader

2009-04-26T23:19:53+02:00

FILM

Voorgelezen . . .

"The reader" ("De voorlezer") speelt zich af in het Duitsland even vóór de Tweede Wereldoorlog. De uit Berlijn afkomstige Michael Berg is op dat moment een 15-jarige tiener. Wanneer hij onderweg naar school ziek wordt, wordt hij verzorgd door de veel oudere Hanna Schmitz, die zijn moeder had kunnen zijn. Ze is kaartjesknipper bij de trammaatschappij.

Ze beginnen een affaire die het vooral moet hebben van seks en ... voorlezen. Terwijl zij hem tussen de lakens wegwijst, laat hij haar kennismaken met klassiekers uit de literatuur. Nochtans is er van echte erotiek weinig sprake en op zeker moment ging ik me zelfs afvragen waar de aantrekkingskracht tussen de twee personages precies zit. Hanna lijkt wel van steen, gevoelloos en bars als ze is. Toch kan het verdere verloop van de film die afstandelijkheid tussen de personages onderling enigszins verklaren.

Op een dag verdwijnt ze ‘onbegrijpelijkerwijze’ uit zijn leven.

Acht jaren gaan voorbij. Michael studeert rechten aan een prestigieuze universiteit in een periode dat er veel processen tegen nazi's plaatsvinden. Hij komt bij toeval opnieuw zijn voormalige geliefde tegen. Hanna wordt in een historische rechtszaak aangeklaagd voor gruwelijke misdaden die gepleegd zijn in het concentratiekamp Auschwitz. Michael ontdekt dat ze zich had aangemeld als lid van de Schutzstaffel[1] en ze opzichter in een concentratiekamp geworden was. Naarmate het proces zich ontwikkelt, ontdekt hij een geheim dat het leven van beiden zal veranderen en hen blijft achtervolgen.[2]

In feite is Hanna ongeletterd en heeft dat een gans leven goed verborgen weten te houden, want klaarblijkelijk schaamt ze zich ervoor. Toen ze omwille van haar goede prestaties als kaartjesknipper op het werk plots gepromoveerd werd tot een kantoorbaan, vluchtte zij weg in een andere job bij de SS om haar ongeletterdheid niet te moeten toegeven.

Deze trots zou haar het leven kosten, want ze wordt levenslang veroordeeld op basis van een verslag dat zij niet kon geschreven hebben en dit feit zal haar dan tenslotte tot zelfmoord drijven.

Kate Winslet speelt deze Hanna Schmitz, de jonge vrouw Michael Berg verleidt. De jonge David Kross is goed gecast in deze gewaagde rol. Als volwassene wordt Michael Berg prima vertolkt door Ralph Fiennes - in alweer een rol waarbij hij voornamelijk droefheid mag etaleren. Regisseur Stephen Daldry kreeg voor deze film een derde Oscarnominatie.

The Reader is helemaal niet dat Holocaustdrama dat er van gemaakt wordt, noch het monotone verhaal van de verboden relatie tussen een jonge man en een oudere vrouw. In essentie laat deze film ons het belang van context en empathie zien én wijst hij ons op de onmogelijkheid een volledig oordeel te vellen over een persoon of een situatie. De Holocaust is eigenlijk slechts het decor waartegen zich een morele tweestrijd afspeelt.

Michael kan zijn persoonlijke betrokkenheid bij Hanna niet losmaken van de feiten en Stephen Daldry slaagt er eigenlijk perfect in ook de kijker te laten twijfelen.

Michael besefte dat het verhaal van Hanna onmogelijk kon kloppen, maar ondernam niets….blijkbaar uit respect voor haar keuze om haar geheim niet prijs te geven.

Tijdens haar gevangenisstraf heeft Michael haar ontelbare banden vol voorgelezen boeken gezonden. Aan de hand hiervan leert Hanna tenslotte zelf lezen en schrijven.

Na een gevangenis van twintig jaren zou ze dan eindelijk vrijkomen. Ze heeft echter niemand meer waarop ze kan terugvallen. Michael heeft voor een woning gezorgd, maar toen hij haar wou afhalen in de gevangenis blijkt ze zich verhangen te hebben….

In haar testament laat ze 8000 zorgvuldige gespaarde Marken na aan de (rijke) dochter van een in het kamp overleden Jodin, die hierover een boek publiceerde. Deze wijst het geld evenwel misprijzend af. Samen besluiten ze dan het geld te schenken aan Joodse organisatie die het analfabetisme bestrijdt.

Deze film heeft mij ontroerd en stemt tot nadenken.

"Wat hebben de kampen je geleerd?" vraagt Michael aan Hanna.

Haar antwoord "ik heb leren lezen in de gevangenis" typeert haar. Als hij dezelfde vraag stelt aan de Joodse schrijfster, antwoordt deze hem misprijzend: "ik heb er niets geleerd", een typisch antwoord voor diegene die niet wenst te groeien in het leven . . .

[1] http://nl.wikipedia.org/wiki/Schutzstaffel

[2] http://www.youtube.com/watch?v=K_Aff7oyEzQ&feature=related

http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Reader ;

http://www.kutsite.com/recensie/recensie.php?id=2338

Feesten

2009-04-24T17:46:52+02:00

CULTUUR

Feesten met Chinezen en Sikhs

Chinezen in België vieren nieuwjaar kort achter mekaar tweemaal, eenmaal op 1 januari en nog eens de eerste dag van de eerste maanmaand van de Chinese jaartelling (dit jaar op 26 januari). De ongeveer 1,4 miljard Chinezen zitten al in het jaar 4.206. Ze zijn immers begonnen met hun telling 2.697 jaar vóór de geboorte van Christus. Ze vieren nieuwjaar veel uitbundiger dan wij, hun familiefeest duurt 14 dagen….De afsluiter ervan is een lampionnenfeest. Om de zestig jaar beginnen zij evenwel opnieuw van 0 en om de 12 jaar herhaalt zich een levenscyclus. Een Chinees zal dus niet vragen hoe oud of jong je bent. Hij vraagt naar het dier dat symbool stond voor je geboortejaar. Dit jaar is dat de os. Op die manier kan hij bij de schatting van je leeftijd er wel minstens12 jaar naast zitten….

Wie onder het teken van de os geboren wordt, is volgens de Chinese astrologie standvastig en koppig.

"Gelukkig nieuwjaar" in het Chinees is "Gong Xi Fa Cai" en je hoort het uit te spreken in een lichte buiging met de handen gevouwen voor de borst.

We hebben hun nieuwjaar uitgebreid gevierd in de Tai-Chi-les met vele soorten thee en heerlijke zoute & zoete koekjes. Ik heb Geishathee en groene thee gedronken, erg lekker. Witte thee schijnt het duurst te zijn. We kegen ook allemaal een koekje in een soort bladerdeeg. Het ziet eruit als een noedel. Binnenin zit er een boodschap. "U heeft uitstekende voorstellen, maar u bent er ook verantwoordelijk voor" lees ik. Ik voel me wel aangesproken, want inderdaad: ideeën hebben is goed, maar de verantwoordelijkheid opnemen en ze uitvoeren is nolg een ander paar mouwen.

Meester Leung legt uit dat hij "aap" is. Iedere leerling krijg een boekje met het jaaroverzicht en een persoonlijke boodschap erin. Voor mij staat er "progrès malgré l’irréguliarité. Inderdaad, ik bros de les al eens…., maar toch ben ik verwonderd en voel me geen onregelmatige leerling. Al moet ook wel toegeven dat ik ook al eens te laat kom binnen vallen in de les.

Even later is er dan het Nieuwjaarsdiner met Chinese specialiteiten. Niet iedereen houdt ervan, maar uit beleefdheid zal iedereen de gerechten proeven. Chinezen zijn dus wel echte feestvarkens, al zou je ze dat niet nageven. Ze houden van gezellig samenzijn en van spirituele standvastigheid. Dit staat een beetje haaks op mijn intuïtie, die mij vertelt dat Chinezen eerder kil en zakelijk overkomen.

Rond een hapje en een drankje komen dan de tongen los. Mensen maken frisse plannen en goede voornemens voor het nieuwe jaar.

We zullen leren werken met waaiers. Enerzijds ben ik er wat bang voor, het is immers weer een moeilijkheid bij…..Maar anderzijds moeten we inderdaad onze verantwoordelijkheid nemen. Op weg nu naar een nieuw en evenwichtig Tai-Chi-jaar vol vriendschap en behendigheid!

In onze multiculturele samenleving is het enkele maanden daarna evenwel weer zover. De Sikh-gelovigen vieren hun nieuwjaar op 13 april (en eens om de vier jaar, waaronder in 2009, op 14 april). 23 miljoen Sikhs hebben dus wereldwijd dit feest gevierd tijdens hun Baisakhi-feest, dat zij met veel pracht en praal beleven. Goeroe Gobind Singh, de 10de en laatste goeroe, heeft op deze dag het 'echte' Sikhisme gesticht. Het Sikhisme is een nieuwe religie, ooit gesticht ten tijde van de onenigheden tussen hindoes en moslims.

De festiviteiten duren maar liefst negen dagen en nachten en richten zich voornamelijk op de verering van de godin Durga (de ’ongenaakbare’), één van de negen namen of verschijningsvormen van Parvati, het vrouwelijke aspect dan wel de echtgenote van de god Shiva. Dan begint dan de ruim vier maanden durende vastenperiode, die tot september zal duren.

Hoewel wij Belgen de naam hebben Bourgondiërs te zijn, feesten wij onze jaarovergang toch nog altijd zeer simpel en bescheiden.

[1]Klaar voor het jaar van de Os, Lulu Wang, De Zondagskrant, 25 januari 2009, blz. 19

[2] http://www.indiaweb.nl/cultuur-india/feestdagen

http://www.ohmnet.nl/actueel.aspx?lIntEntityId=245

http://www.metrotime.be/Sikhs_dopen_feestelijk_een_nieuw_jaar.html

Le silence de Lorna

2008-12-31T21:44:44+01:00

FILM

Stilte / "Le silence de Lorna"

"Le silence de Lorna" is een Belgische film van de gebroeders Jean-Pierre en Luc Dardenne. De film werd gemaakt met beperkte middelen en werd naar verluidt te Luik opgenomen op twee dagen tijd.

Het werk kon genieten van "Tax Shelter" : een fiscaal interessante belegging voor Belgische ondernemingen. De Belgische filmindustrie heeft immers enkele onbetwistbare troeven in handen: vrij lage productiekosten en zeer groot vakmanschap. Maar ondanks al die voordelen kon deze activiteitensector nooit echt het vertrouwen van de investeerders winnen. Om deze industrie te stimuleren biedt de Belgische wetgever nu, in navolging van wat er in tal van Europese landen bestaat, een belastingvoordeel aan bedrijven die willen investeren in de productie van een Belgisch audiovisueel werk.

Lorna (Arta Dobroshi ) is een jonge Albanese vrouw die illegaal in België woont. Zij wilt samen met haar geliefde Sokol een snackbar openen en hiervoor een lening bekomen.. Daarvoor zit ze in een complot met Fabio, een zware kerel. Fabio zet voor haar een schijnhuwelijk op met de drugverslaafde Claudy, zodat zij tegen betaling de Belgische nationaliteit zou kunnen krijgen. Daarna moet ze dan trouwen met een Russische maffioso, die bereid is 10.000 eur te betalen om op zijn beurt Belg te worden. Om snel dit tweede huwelijk rond te krijgen, is Fabio van plan om Claudy te vermoorden via een overdosis. Lorna wilt het oplossen met een echtscheiding wegens "geweldplegingen". Daarvoor verwondt zij zichzelf en brengt zij de papieren in orde. Zij heeft Claudy leren appreciëren en helpt hem zelfs afkicken. Dit nieuwe feit dreigt het hele plan in het honderd te laten lopen. Maar Fabio zet door: Claudy wordt omgebracht en zelfs Lorna loopt nu in zijn weg. Zij beweert immers zwanger te zijn van Claudy en dat kunnen de andere partijen niet appreciëren. Zij wordt onder druk gezet om abortus te laten plegen.

Lorna vlucht, want door haar stilzwijgen is Claudy reeds gestorven, voor het "kind" wil ze vechten.

De Dardennes roepen meer vragen op dan ze antwoorden suggereren. Zo is het niet duidelijk of Lorna wel zwanger is, want in het ziekenhuis wordt er negatief getest. Misschien heeft Lorna deze idee aangegrepen om zelf een "nieuw" leven te kunnen beginnen, weg van de illegaliteit, mensenhandel en afpersing.

De film werd geselecteerd voor het filmfestival in Cannes 2008 en won de prijs voor beste scenario."Le silence de Loma" is tevens winnaar van de filmprijs LUX 2008 van het Europees Parlement. Het doel van die Luxprijs is om de verspreiding van Europese films in Europa te faciliteren.

Voorzitter van het Europees Parlement Hans-Gert Pöttering zei bij de uitreiking van de prijs: "Cultuur is altijd onmisbaar geweest voor het Europees Parlement. Dat blijkt ook uit de toekenning van de tweede Luxprijs". Over de prijs zei hij:"Eén van de doelstellingen van de prijs is om culturele en taalverschillen te ervaren binnen de EU. Met de prijs kan een Europees maatschappelijk onderwerp naar bioscopen in alle Europese landen worden gebracht".

Luc Dardenne, die de prijs namens alle makers van 'Le silence de Lorna' in ontvangst nam, zei: "We kijken onvoldoende naar films uit andere Europese landen. Deze prijs zal de ondertiteling mogelijk maken voor alle landen in Europa. Ik hoop dat alle distributeurs en zaalexploitanten de boodschap zullen doorkrijgen die uitgaat van deze prijs".

Het doel van de Luxprijs, die in 2007 voor het eerst werd uitgereikt, is de verspreiding van Europese films faciliteren door de taalbarrières te doorbreken en de filmproductie in de gemeenschappelijke markt ondersteunen. De winnende film wordt naar de 23 officiële talen van de EU vertaald en per lidstaat wordt er een exemplaar in 35 mm formaat van geproduceerd. Bovendien wordt de film bewerkt voor doven en hardhorenden en uiteindelijk ook voor blinde en slechtziende mensen.

PS. "La Silence de Loma" werd op 27 december 2008 getoond in de Brusselse Pathé Palace, in aanwezigheid van Arta Dobroshi . Rond het prachtige Pathé Palace gebouw, beter bekend als de Kladaradatsch, is al heel wat te doen geweest. In 2001 wou de Vlaamse regering het gebouw kopen, maar de Franse gemeenschap kaapte het toen weg voor de neus van Vlaams cultuurminister Bert Anciaux. De Franse gemeenschap stak al heel wat geld in het gebouw, maar de vzw Pathé Palace had veel middelen nodig, onder meer voor de toegang aan de kant van het Sint-Goriksplein. De federale overheid investeerde in het gebouw, op voorwaarde dat ze eigenaar werd.

http://www.cinebel.be/nl/film/1003460-Le-Silence-de-Lorna.htm

http://minfin.fgov.be/portail1/nl/brochure/publicaties/pdf/TaxShelter_NL_2006.pdf

http://www2.vlaanderen.be/media/Film/vlaanderen/taxshelter/index.htm#Inleiding

http://www.europarl.europa.eu/news/expert/infopress_page/037-40239-294-10-43-906-20081021IPR40238-20-10-2008-2008-false/default_nl.htm

http://www.brusselnieuws.be/artikels/politiek/pathe-palace-wisselt-weer-van-eigenaar/?searchterm=gekibbel

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/286152/2008/05/22/Pathe-Palace-verandert-mogelijk-weer-van-eigenaar.dhtml